Grote of Martinikerk

Korte geschiedenis van de Grote of Martinikerk te Doesburg

De Martinikerk dateert van 1235 als Romaanse kerk. In 1487 werden toren en kerk door blikseminslag totaal verwoest. In 1532 werd de kerk als een laatgotische basiliek, opgebouwd in Nederrijnse trant. Een basiliek is een kerk, waarvan het middenschip met vensters boven de zijbeuken uitsteekt. Het patronaatsrecht over deze kerk, het recht om een pastoor te mogen benoemen, werd door de bisschop van Utrecht in 1286 overgedragen aan de Ridderlijke Duitsche Orde (een geestelijke ridderorde, ontstaan tijdens de kruistochten). Dat zou zo blijven tot de Reformatie in 1578 in Doesburg zijn intrede deed. Het wapen van de R.D.O. is te vinden op één van de schildjes van de kroonluchter in het koor van de kerk en op de rugleuning van één van de trouwstoelen.

Vele rampen hebben in de loop van de eeuwen kerk en toren getroffen, zoals in 1548, toen de bliksem insloeg en “van den tooren en kerk niet en heeft overigh gelaeten dat eenighsins van’t vuyr konde verteerd worden”. In 1672 schoten de Fransen, onder leiding van koning Lodewijk de XIV, de toren in brand en in 1717 sloeg de bliksem weer in. Nadat in 1783 Neerlands eerste bliksemafleider op de toren was geplaatst, heeft de rode haan kerk en toren verder met rust gelaten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *